باز افتاد نقش تو در ضمیرم امشب
بجز طلعت نباشد همه تحریرم امشب
دوش که از تاب محبت تو سـوختم
نگفتـــی که چه بیچــاره اسیرم امشب
راز خود را فاش کردم چون که من
در عشقت به شهر شهیـــــرم امشب
به تمنای تو ای شاه بیبـــاک تا چند
یک نظر لطف نما که فقیــــرم امشب
اگر دیدارت میسر شود بجــان فرحت
دهم هزارجان وزتو رو نگیرم امشب

به شبهای تودل بستم که زلف و شانه پیدا شد
به چشمان تو خو کردم که صد افسانه پیدا شد
 
رها کردم دل خودرابه دشت بی خیالیها
هزاران لاله درسرمای این ویرانه پیدا شد
 
شکستم عاشقانه بین دستان صمیمیّت
که لیلی بر سردرعشق این دیوانه پیداشد
 
به صودای وصالت همچنان پیوسته می سوزم
که دراین بزم تنهایی پر پروانه پیدا شد
 
هوای این و آن درسر نمی آید که برخیزم
چنان مستم که گویی طوطی مستانه پیدا شد

تو بامنی هرجابرم مهره تو بنده جونمه
عشقت نمیره ازسرم،تو پوست و استخونمه

یه دم اگه نبینمت یه دنیا دل تنگت میشم
نگاه دریایه تو آبیه روی آتیشم

واست دلم واست تنم واست تمام زندگیم
از تو دوباره من شدم با تو تمام شد خستگیم

نم نم بارون چشام گواه عشقه پاکمه
هم نفسه قسمت من دوست دارم یه عالمه

قشنگ ترین خاطره ها با تو و از تو گفتنه
آرامش وجود من صدای تو شنُفتنه

در خيالت مثل من پر واز كن

تو خود عشقي مرا اغاز كن

سرزمين ارزوهايت كجاست

امدم در را به رويم باز كن

با من از بارون و از شبنم بگو

عشق را با قلب من دمساز كن

عشق تو يك اتفاق ساده نيست

با نگاهت باز هم اغجاز كن

 

در غم حضور  نگاه  تو  آواره  ترینم